ทางพิจารณาได้ความว่าหีบบรรจุทรัพย์แลผ้านุ่งของ ป. หาย ป. กับ ค. เอาไฟส่องดูเห็นรอยเท้าคนร้ายไปหมดเพียงหลังเรือนจำเลย ระหว่างที่ ป. ไปแจ้งความโรงพัก จำเลยเรียก ค. ขึ้นไปกินหมากที่เรือน จำเลยบ้วนน้ำหมากลงไปถูกปุ้งกี๋ จำเลยจึงยกปุ้งกี๋ขึ้นแล้วบอก ค. ว่าหีบอยู่นี่ แต่ของในหีบหายไป เจ้าพนักงานค้นได้ผ้านุ่งของ ป. ในครัวไฟจำเลยแลที่เรือนจำเลยมีสามีจำเลย แลตัวจำเลยอยู่ด้วยกัน

ฎีกาตัดสินว่า ผู้ร้ายรายนี้มีคนเดียวแลโจทย์สืบไม่ได้ว่าเป็นรอยเท้าของใคร ถ้าผัวเป็นผู้ร้ายลัก จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรก็ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา