ได้ความว่า จำเลยเปนนายตรวจสุราใช้ให้ ผ. แล ท. ซึ่งศาลได้ลงโทษไปแล้วตามมาตรา ๓๐๐ ไปกระทำการตรวจค้น จ. มุ่งหมายจะเอาทรัพย์ จ. ไม่ยอมให้ค้น ผ. แล ท. จึงต่อย จ. แลเอาธนบัตร์ไปได้ ๒๐๐ บาท แล้วส่งให้จำเลย

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ดังนี้ ผู้ใช้ก็ย่อมเปนตัวการมีผิดดุจกัน จึงให้จำคุกจำเลย ๕ ปี ตามมาตรา ๓๐๐

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา