ความว่า โจทก์เช่าตึกห้องแถวรายพิพาทจากทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ แล้วโจทก์ได้ทำหนังสือโอนการเช่าให้จำเลยภายหลังโจทก์กลับทำสัญญากับทรัพย์สินฯ ใหม่ แล้วโจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยเป็นคดีนี้ขึ้น จำเลยให้การและฟ้องแย้งขอให้โจทก์โอนสิทธิการเช่าให้จำเลย และเรียกค่าซ่อมตึกศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยเข้าอยู่ในห้องพิพาทโดยอาศัยอำนาจของโจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องร้องได้ และจำเลยได้รับประโยชน์จากการเช่าแล้วจึงจัดการซ่อมแซมห้องพิพาทโดยโจทก์มิรับรองจะชดใช้ให้จำเลยจึงเรียกค่าชดใช้ไม่ได้ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและยกฟ้องแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์ทำสัญญาโอนการเช่าให้แก่จำเลยแล้วโจทก์จำต้องถูกผูกพันตามสัญญานั้น ส่วนข้อที่เจ้าของทรัพย์พิพาทมิได้รู้เห็นยินยอมด้วยนั้น หามีผลกระทบกระเทือนถึงสัญญาที่ผูกพันอยู่ระหว่างโจทก์กับจำเลยไม่ ก็เมื่อโจทก์ถูกผูกพันอยู่ตามสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ส่วนข้อที่ว่าหลังจากโจทก์ทำหนังสือสัญญาโอนการเช่าให้จำเลยดังกล่าวแล้วโจทก์ได้ทำสัญญาเช่ากับทรัพย์สินฯ ใหม่นั้น ไม่เป็นเหตุให้โจทก์สิ้นความผูกพันตามสัญญากับจำเลย

พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา