โจทก์ฟ้องกล่าวว่า จำเลยที่ 1 มีตำแหน่งเป็นตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดพังงา จำเลยที่ 2 มีตำแหน่งเสมียนพนักงานแผนกตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดพังงา มีฐานะหน้าที่ช่วยตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดพังงาจำเลยทั้ง 2 ได้สมคบกันยักยอกเงินค่าจำหน่ายแบบพิมพ์ ค่าจำหน่ายแสตมป์ ก.ศ.ส. และแสตมป์ ก.ศ.ส. ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง 2 มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131, 139(3) ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมแล้วมีกำหนดโทษจำคุกคนละ 2 ปี 6 เดือน ให้ใช้หรือคืนเงินแก่รัฐบาล

จำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้น

โจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ย่อมมีผิดตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 นั้นตามข้อเท็จจริงฟังว่า จำเลยที่ 2 เป็นเสมียนมียศเป็นรองจำเลยที่ 1 ผู้เป็นหัวหน้าแผนกเมื่อหัวหน้าแผนกได้มอบหมายการงานอันอยู่ในแผนกให้แก่จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเสมียนและจำเลยที่ 2 ได้ยักยอกเงินและสิ่งของที่ได้รับมอบหมายไว้ตามหน้าที่ ย่อมมีผิดฐานเจ้าพนักงานยักยอก สำหรับโทษที่ลงแก่จำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ควรใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 ซึ่งมีอัตราโทษเบากว่า

พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1 ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147ให้จำคุก 2 ปี 6 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2 ก็ให้แก้บทลงโทษตามมาตรา 147 เช่นเดียวกัน นอกจากนี้ยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา