โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ใช้มีดโต้ฟันทำร้ายร่างกายนายสมวลนายใส และนายเลื่อม โดยเจตนาฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน นายใสได้ถึงแก่ความตาย นายสมวลและนายเลื่อมได้รับอันตรายแก่กายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 295, 80และขอให้ริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่าได้ทำร้ายพวกผู้เสียหายเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยได้กระทำไปโดยมีเจตนาฆ่านายสมวลนายเลื่อมและนายใส แต่ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำไปโดยไตร่ตรองไว้ก่อน จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และมาตรา288 ประกอบด้วยมาตรา 80 อาศัยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุด ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต มีดของกลางฟังไม่ได้ว่าเป็นมีดที่ใช้กระทำผิดให้คืนเจ้าของ โจทก์จำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณาพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 245 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิตนั้นชอบแล้ว แต่ศาลอุทธรณ์เชื่อว่ามีดของกลางเป็นมีดที่จำเลยใช้ในการกระทำผิด พิพากษาแก้ว่าให้ริบมีดพกปลายแหลมของกลางนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนักนั้นชอบแล้ว แต่จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนและในชั้นพิจารณาว่าได้ทำร้ายผู้เสียหายจริง แม้จะต่อสู้ว่าทำไปเพื่อป้องกันตัวแต่คำรับของจำเลยก็เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุอันควรบันเทาโทษแก่จำเลย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าให้ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 3ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 16 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา