ข้อเท็จจริงปรากฎว่าเจ้าพนักงานไปจับฝิ่นจำเลยสมคบกันทำร้ายเจ้าพนักงานจนเป็นเหตุให้คนร้ายหนีไปได้ นายเสนจำเลยได้ด่าเจ้าพนักงานด้วย

ศาลเดิมตัดสินปล่อย

ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายเสนมีผิดตาม ม.๑๒๐ , ๑๕๔ ข้อ ๔ ให้จำคุก ๑ ปี และตาม ม.๑๑๖ อีก ๑ เดือน นายสอนมีผิดตาม ม.๑๒๐ และ ๑๕๔ ข้อ ๔ จำคุก ๑ ปี

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์และว่าฉะเพาะฐานทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานนั้นจำเลยควรมีผิดตาม ม.๒๕๕ แต่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๕๔ และ ๑๒๐ ศาลจะยก ม.๒๕๕ ซึ่งเป็นบทที่หนักกว่ามาลงโทษไม่ได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา