คดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิจารณาพิพากษารวมกันกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1828/2526 และ 1830/2526 ของศาลชั้นต้น โดยโจทก์ทั้งสามสำนวนฟ้องว่าจำเลยนี้กับพวกร่วมกันพยายามปล้นเอาโค 3 ตัวของผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษ

จำเลยทั้งสามสำนวนให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องทั้งสามสำนวน

โจทก์ทั้งสามสำนวนอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยและนายวันชัย เผือกเจริญจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1830/2526 ของศาลชั้นต้น มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 83, 340 วรรคแรก ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14 จำคุกคนละ6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฏีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยเกี่ยวกับพยานหลักฐานของโจทก์ว่า คดีนี้โจทก์มีผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานปากเดียวที่ยืนยันว่านายวันชัยเผือกเจริญ เข้าไปลักโคและร่วมกับจำเลยทำร้ายผู้เสียหาย เมื่อคำผู้เสียหายแตกต่างขัดกันกับคำพยานโจทก์บางปาก และขัดต่อเหตุผลคำผู้เสียหายจึงเป็นพิรุธน่าระแวงสงสัยไม่น่าเชื่อว่ารู้เห็นจริงดังที่เบิกความ พยานหลักฐานโจทก์จึงไม่พอฟังว่าจำเลยพยายามปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย

เนื่องจากจำเลยและนายวันชัย เผือกเจริญ ถูกกล่าวหาว่าร่วมกันกระทำความผิดข้อเท็จจริงที่วินิจฉัยมาแล้วอยู่ในส่วนลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงนายวันชัย เผือกเจริญ ซึ่งมิได้ฎีกาได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบด้วยมาตรา 225

พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการ