ได้ความว่า จำเลย, ผู้ตายและคนอื่น ๆ กินสุราอยู่ด้วยกันซื้อสุรากิน 1 ขวด จำเลยออกเงิน 5 บาท เมื่อวางเงินลง ผู้ตายหยิบเงินนั้นใส่กระเป๋ากินสุรากันหมดครึ่งขวด ก็กลับ ผู้ตายเอาสุราที่เหลือไปด้วย เจ้าของร้านสุราทวงค่าสุรา จำเลยบอกว่าได้ออกไป 5 บาทอยู่ที่ผู้ตาย เจ้าของร้านให้จำเลยไปตามเอามาให้ จำเลยตามไปทันผู้ตายและพูดว่า เงินค่าสุรา 5 บาท ยังไม่ได้ให้เขา ผู้ตายพูดว่า กูไม่ได้เอาเงินของมึงมาไม่รู้ พูดแล้วผู้ตายก็เหวี่ยงขวดสุราตีจำเลย จำเลยหลบ ไม่ถูก ขวดสุราหลุดมือผู้ตายเข้าป่าไปทันทีนี้จำเลยแทงผู้ตายด้วยกฤชถูกผู้ตายที่กระดูกไหปลาร้าด้านขวาต่อมาผู้ตายถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288

ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีผิดตามมาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ซึ่งจำเลยกระทำไปโดยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมให้จำคุก 8 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 4 ปี

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวเพียงพอถือว่าจำเลยบันดาลโทสะเพราะถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจำเลยจึงควรได้รับการลงโทษน้อยลงตามมาตรา 72

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา