ได้ความว่าจำเลยยื่นคำร้องอันเป็นความเท็จต่อหลวงทรงประศาสน์ ข้าหลวงประจำจังหวัดตากว่า ลอตตเตอรี่ตราองคตเลยที่ ๕๒๖๔๓๑ ของจำเลยหายไป สลากฉะบับนี้เป็นสลาดถูกรางวัล จำเลยจึงขอรับเงินความจริง ฉลากฉะบับนี้เป็นของคนอื่น โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๑๘

ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องต่อหลวงทรงประศาสน์ในฐานะเป็นกรรมการสลากกินแบ่งตราองคต รับมอบหมายหน้าที่จากสำนักงานกลางสลากกินแบ่ง หาใช่หน้าที่ประจำของข้าหลวงไม่ และไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าการออกสลากนั้นเป็นราชการแผ่นดิน จึงฟังไม่ได้ว่าข้าหลวงรับคำร้องของจำเลยไว้ในฐานะเป็นข้าราชการ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๑๑๘

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเมื่อจำเลยร้องว่าสลากหายก็เป็นหน้าที่ข้าหลวงต้องสอบสวนในฐานะเป็นข้าหลวงประจำจังหวัดด้วย และการได้รับแต่ง ตั้งเป็นกรรมการสลากกินแบ่งก็โดยอาศัยตำแหน่งข้าหลวง ฉะนั้นจึงเป็นเจ้าพนักงาน จึงพิพากษาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๑๘

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขอให้หลวงทรงประศาสน์สอบสวนเรื่องสลากหายเพื่อขอรับรางวัล หาได้ขอให้จัดการในหน้าที่เป็นผู้ระงับทุกข์บำรุงสุขไม่ และโจทก์สืบไม่ได้ว่าการออกสลากตราองคตเป็นการงานที่ทางราชการจัดทำ จึงลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๘ ไม่ได้ให้ยกฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา