คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนอาคารดังกล่าว คดีถึงที่สุด ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอเพิกถอนการบังคับคดีโดยอ้างว่า โจทก์มิได้ขอให้บังคับคดีภายใน 10 ปี ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ร้องขอให้บังคับคดีภายในกำหนดจึงให้ยกคำร้อง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 271 บัญญัติว่า ถ้าคู่ความหรือบุคคลซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คดีมิได้ปฏิบัติตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลทั้งหมดหรือบางส่วนคู่ความหรือบุคคลซึ่งเป็นฝ่ายชนะชอบที่จะร้องขอให้บังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้นได้ภายในสิบปีนับแต่วันมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง โดยอาศัยและตามคำบังคับที่ออกตามคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน2526 ไม่มีฝ่ายใดอุทธรณ์ คดีจึงถึงที่สุดตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม2526 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 147 วรรคสองโจทก์ขอให้ศาลออกคำบังคับให้จำเลยปฏิบัติตามคำพิพากษาเมื่อวันที่23 สิงหาคม 2526 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ออกคำบังคับและได้มีการส่งคำบังคับให้จำเลยโดยการปิดคำบังคับเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2526ต่อมาวันที่ 8 มกราคม 2535 โจทก์ยื่นคำขอให้บังคับคดีตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ออกหมายตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีและได้ออกหมายบังคับคดีเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2535 เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ออกประกาศลงวันที่ 25 มิถุนายน 2536 ว่าจะทำการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างตามคำพิพากษาในวันที่ 5 กรกฎาคม 2536และหรือในวันต่อ ๆ ไปจนกว่าจะทำการแล้วเสร็จจะเห็นได้ว่าโจทก์ได้ร้องขอให้บังคับคดีและเจ้าพนักงานบังคับคดีก็ได้ประกาศว่าจะทำการบังคับคดีโดยการรื้อถอนอาคารตามประกาศลงวันที่25 มิถุนายน 2536 อันเป็นการดำเนินการบังคับคดีตั้งแต่วันดังกล่าวแล้วซึ่งเป็นเวลาภายในกำหนด 10 ปี ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 271 ทั้งสิ้น ที่จำเลยอ้างในคำร้องว่า การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีกำหนดรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างในวันที่5 กรกฎาคม 2536 และหรือวันต่อ ๆ ไปเป็นการบังคับคดีที่พ้นกำหนด10 ปี นับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2526นั้น บทบัญญัติของมาตรา 271 ที่ว่า นับแต่วันมีคำพิพากษาย่อมหมายความว่า วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด ซึ่งคดีนี้คือวันที่ 31 กรกฎาคม 2526 หาใช่วันที่ 30 มิถุนายน 2526

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา