คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่าสมคบกันกระทำการปล้นทรัพย์และการทำร้าย ส. บุตร์โจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๐ - ๓๐๑

ศาลชั้นต้นสั่งเรียกสำนวนชั้นสอบสวนและเรียกนายอำเภอมาเบิกความประกอบการพิจารณา แล้วพิพากษาพะยานโจทก์ยังไม่พอจะฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม โจทก์ฎีกาาว่าศาลไม่มีอำนาจเรียกสำนวนชั้นสอบสวนและนายอำเภอมาเบิความเป็นพะยาน

ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. ๑๗๕ เมื่อศาลชั้นต้น เห็นสมควรจะเรียกสำนวนการสอบสวนมาประกอบการวินิจฉัยก็ย่อมทำได้ และตาม ม. ๒๒๘ เมื่อศาลชั้นต้นเห็นสมควรจะสั่งสืบพะยานเพิ่มเติมเพื่อให้คดีปรากฎชัดแจ้งว่าความจริงเป็นอย่างไรก็ย่ามมีอำนาจทำได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา