ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยจะต้องเสียเงินรัชชูปการ ๘ บาท เพราะจำเลยไม่เสียเงินตามเวลาที่เจ้าพนักงานประกาศไว้ แต่จำเลยนำเงินมาเสียให้เพียง ๔ บาท เจ้าพนักงานก็รับไว้แล้วออกใบเสร็จให้ แต่สลักไว้ข้างหลังใบเสร็จนั้นว่า " ยังไม่ได้เสียงเงินอีก ๔ บาท " ภายหลังจำเลยเอาไฟจุดทำลายข้อความข้างหลังนั้นเสีย เพื่อประสงค์จะไม่ให้ข้อความนั้นปรากฎขึ้นดังนี้

ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะกฎเสนาบดี พ.ศ. ๒๔๖๒ ข้อ ๕ ไม่ให้อำนาจนายอำเภอจดข้อความลงไว้นั้นก็ไม่มีประโยชน์อย่างไร แลใบเสร็จเงินก็เป็นหลักฐานว่าจำเลยได้เสียเงินแล้ว ๔ บาท เท่านั้น ไม่ใช้หลักฐานแห่งการไม่ใช้เงินตามที่ได้สลักหลังไว้ การที่จำเลยเผาเสียเช่นนี้ ก็ไม่สามารถเกิดความเสียหายให้แก่สาธารณชนฤาบุคคลใด ๆ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา