คดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่า ผู้ร้องสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี ได้รับเครื่องหมายประจำตัวหมายเลขที่ ๙ ผู้ที่สมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดนี้มีอยู่รวม ๙ คน ทั้งผู้ร้องมีพลเมือง ๑๕๐,๐๐๐ เศษซึ่งจะมีผู้แทนได้เพียงคนเดียว ผลของการเลือกตั้งปรากฏว่า ส. เครื่องหมายเลขที่ ๘ ได้คะแนนเสียง ๔,๑๖๔ เสียงซึ่งเป็นจำนวนมากที่สุด ส่วนผู้ร้อง ได้ ๑,๐๑๖ เสียงนับเป็นลำดับที่ ๘ ส. จึงได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร ปรากฏว่าเครื่องหมายเลข ๙ ซึ่งทางราชการพิมพ์ขึ้นนั้นเกิดการผิดพลาดโดยจดกำกับตัวเลขซึ่งควรจะมี ๙ จดนั้น พิมพ์ไว้พียง ๘ จุด เมื่อกรรมการกำกับการลงคะแนนทราบว่ามีบัตร์ผิดก็งดไม่จ่ายบัตร์ที่ผิด คงมีบัตร์ที่ผิดในหีบลงคะแนนเพียง ๑๐ บัตร์ซึ่งกรรมการหมายเหตุว่าบัตร์เสีย ศาลชั้นต้นเห็นว่าคะแนนเสียงต่างกันถึง ๓,๑๔๘ เสียง ถึงจะยกเอาจำนวนเหล่านี้เป็นคะแนนนับให้ผู้ร้อง ๆ ก็ไม่ชนะ ส. ได้ จึงเห็นว่าควรให้ยกคำร้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ. การเลือกตั้ง ม. ๕๒ ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลจังหวัด เห็นว่าเพียงเครื่องหมายประจำตัวผู้ร้องผิดพลาดบกพร่องไป ๑๐ บัตร์ เศษเท่านั้น หากระทำให้การเลือกตั้งใหม่ตาม ม. ๕๑ ไม่ จึงสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา