โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกสมคบกันทำร้าย อ.ผู้เป็นกำนันกระทำการตามหน้าที่ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๒๐

ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าการที อ. ไปจับกุมจำเลยไม่ใช่หน้าที่ตามที่กฎหมายระบุไว้จำเลยมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.๒๕๔

จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ต้องห้ามตามม.๑๙๒

ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ได้ระบุข้อเท็จจริงในฟ้องมาชัดเจน แม้จะไม่ได้อ้าง ม.๒๕๔ มาด้วย ศาลก็มีอำนาจลงโทษจำเลยได้จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา