โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยพยายามฆ่านายจันทร์ และนายพิณ ขอให้ลงโทษ

จำเลยที่ 1 ปฏิเสธ จำเลยที่ 2 ให้การว่า นายพิณถือมีดวิ่งตรงเข้ามา เกรงจะทำร้ายจำเลย ๆ จึงเสือกมีดไปพร้อมกับวิ่งหนีจำเลยทำไปเพื่อป้องกันตัว

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 วางโทษจำคุก 10 ปี คำให้การมีประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 6 ปี 8 เดือน ยกฟ้องจำเลยที่ 1

จำเลยที่ 2 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 2 มีผิดตาม มาตรา 295ให้จำคุก 2 ปี ลดโทษ 1 ใน 3 คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า นายสมบูรณ์พวกของจำเลยเอาขวานตีศีรษะนายจันทร์น้องชายของนายพิณ นายจันทร์นายพิณไล่ตามนายฉาย นายสมบูรณ์ไปนายฉายเอาปืนยิงถูกขานายจันทร์ พอนายพิณจะเข้าแย่งปืนจากนายฉายจำเลยใช้มีดปลายแหลมยาว 1 คืบ แทงถูกหน้าอกนายพิณ เห็นได้ว่ามีเจตนาจะฆ่านายพิณ เพราะหมายแทงหน้าอกอันเป็นส่วนสำคัญของร่างกาย บาดแผลปรากฏว่า ที่หน้าอกขวาใต้กระดูกไหปลาร้า 5 เซนติเมตร กว้าง 1.5 เซนติเมตร ยาว 3.5 เซนติเมตร ลึกชอนผิวหนังไปทางรักแร้ขวา 13 เซนติเมตร แสดงว่าแทงโดยแรงจนสุดหรือเกือบสุดตัวมีด การที่นายพิณไม่ตาย อาจเป็นเพราะคมมีดไม่ได้ปักลงไปในส่วนลึกของร่างกายก็เป็นได้

พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 2 มีผิดฐานพยายามฆ่าคนให้บังคับคดีลงโทษจำเลยที่ 2 ตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา