โจทก์ฟ้องหาว่า น. และ ส. จำเลยสมคบกันฆ่า ล. ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ได้ความว่าคดีสำหรับ น. จำเลยตามคำพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าได้กระทำผิดตามข้อหาจริง ส่วน ส. จำเลยนั้นปรากฏว่าในชั้นสอบสวนให้การชัดว่าได้รับจ้าง น. ยิงผู้ตายและตามคำพะยานโจทก์ปรากฏว่า ส. จำเลยนี้เป็นผู้ลงมือยิง

ศาลฎีกาเห็นว่าคำรับของ ส. นี้เจ้าพนักงานผู้สอบสวนได้มาให้การยืนยันว่ารับโดยบริสุทธิ์ แม้จำเลยจะให้การต่อสู้ด้วยประการใดก็ดี ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. ๑๓๔ อาจใช้เป็นพะยานยันจำเลยได้ ฉะนั้นจำเลยต้องพิศูจน์หักล้างว่าคำรับนั้น มิชอบด้วยกฎหมาย แต่จำเลยพิศูจน์ตามข้อต่อสู้ของจำเลยมิได้ จึงเป็นพะยานที่ต้องฟังยันจำเลยและเห็นว่าจำเลยรับว่าได้รับจ้าง น. จำเลย แต่พะยานหลักฐานที่จะลงโทษ ส. จำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แลให้ปล่อยตัว น. จำเลยไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา