โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2539 ห้างหุ้นส่วนจำกัดเลาแอนด์บราเดอร์เทรดดิ้ง ได้นำเช็คธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) สาขาชัยนาท จำนวนเงิน 80,000 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายมาทำสัญญาขายลดและสลักหลังให้แก่โจทก์ที่สำนักงานใหญ่ เมื่อถึงกำหนดชำระเงิน ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน เนื่องจากห้างหุ้นส่วนจำกัดเลาแอนด์ บราเดอร์เทรดดิ้งได้นำเช็คพิพาทมาทำสัญญาขายลดและสลักหลังแก่โจทก์ที่สำนักงานใหญ่กรุงเทพมหานคร มูลคดีจึงเกิดในเขตอำนาจของศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 85,917.81 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 80,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยให้การ ขอให้ยกฟ้อง

ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกาโดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้น ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 223 ทวิ

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่า มูลคดีนี้เกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลแพ่งกรุงเทพใต้หรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2539 ห้างหุ้นส่วนจำกัดเลาแอนด์บราเดอร์เทรดดิ้ง ได้นำเช็คธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) สาขาชัยนาทลงวันที่ 7 มีนาคม 2540 จำนวนเงิน 80,000 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายมาทำสัญญาขายลดแก่โจทก์ที่สำนักงานใหญ่ ตามสัญญาขายลดตั๋วเงิน เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนด ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยให้ติดต่อผู้สั่งจ่าย โจทก์จึงได้นำคดีมาฟ้องจำเลยยังศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดในฐานะผู้สั่งจ่ายเช็คมิได้ฟ้องให้รับผิดตามสัญญาขายลดเช็คและมิได้ฟ้องผู้นำเช็คมาขายลดด้วย กรณีเป็นเรื่องการสั่งจ่ายเช็คของจำเลยไม่ใช่เรื่องการขายลดเช็ค เมื่อธนาคารตามเช็คซึ่งปฏิเสธการจ่ายเงินตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท มูลคดีจึงไม่ได้เกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลแพ่งกรุงเทพใต้ดังที่โจทก์ฎีกา ศาลแพ่งกรุงเทพใต้พิพากษาชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา