โจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักโค ซึ่งเป็นสัตว์พาหนะ และเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของนายสงกา ไป 1 ตัว โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักโครายนี้ไปหรือสมคบกันรับโคของเจ้าทรัพย์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรค 2, 357 และพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้ใช้ราคาโค

จำเลยปฏิเสธและอ้างฐานที่อยู่

ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม มาตรา 334ให้จำคุก 1 ปี และปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 300 บาท ตาม พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้จำเลยที่ 1 ใช้ราคาโค

โจทก์ จำเลยที่ 1-2 ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 335(12) นั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดองค์ความผิดที่ว่า เป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรม เพียงเขียนว่ามีไว้ประกอบกสิกรรม ยังไม่เพียงพอที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1ตาม มาตรา 334 ชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา