ได้ความว่าเจ้าทรัพย์เล่นพะนันคู่คี่กันกับ พ. ในขั้นแรกเจ้าทรัพย์เอาเงินวางลงแทง ๒ บาท แต่ พ. จำเลยเอาธนบัตร์ออกแทงกับเจ้าทุกข์ ๒๐ บาท เจ้าทุกข์จึงได้ถอดสร้อยคอออกมาวางตีราคา ๒๕ บาท เพื่อแสดงให้เจ้ามือการพะนันเชื่อถือยอมให้ตนแทงเชื่อไว้ก่อน (อย่างที่เรียกกันว่าตุ๊ หรือตุ๊ย) เจ้าทุกข์เป็นฝ่ายเสีย จำเลยจึงรวบเอาสร้อยคอเส้นนั้นไปเสียโดยทุจริต

ศาลฎีกาตัดสินว่า เจ้าทุกข์วางสายสร้อยเพื่อให้เจ้ามือเชื่อถือยอมให้ตนแทงเชื่อไว้ก่อน ไม่ใช่นำออกวางเพื่อให้เป็นเงินพะนัน เห็นได้ว่า เจ้าทุกข์มิได้ยอมให้สายสร้อย+ใช้เงินที่เสียพะนัน ซึ่งจำเลยก็รู้อยู่แล้ว จำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ ตามมาตรา ๒๘๘ ให้จำคุก พ. ๑ ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา