โจทก์ในฐานะส่วนตัวและในฐานผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงจำรินทร์ ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นพ่อตาของโจทก์และเป็นตาของเด็กหญิงจำรินทร์ ขอให้ส่งทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์

จำเลยให้การตัดฟ้องข้อหนึ่งว่า โจทก์ที่ 2 เป็นหลานจำเลยจะฟ้องจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1534

ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยเพราะจำเลยเป็นบุพการีต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1534ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในประเด็นข้ออื่นด้วยแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อนี้ว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1534 ห้ามมิให้ฟ้องบุพการีของตนนั้น รวมความถึงการที่ผู้สืบสันดานฟ้องบุพการีทางผู้แทนโดยชอบธรรมหรือผู้แทนอย่างอื่นด้วย ถึงแม้โจทก์ที่ 1 จะไม่ได้เป็นผู้สืบสันดานของจำเลย แต่โจทก์ที่ 1 ก็ฟ้องในนามของเด็กหญิงจำรินทร์ คือ เด็กหญิงจำรินทร์เป็นผู้ฟ้องนั่นเอง โจทก์ที่ 1 ในฐานะผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงจำรินทร์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยในประเด็นข้ออื่นด้วย แล้วคงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา