การที่เจ้าทรัพย์บอกแก่อำเภอต่อหน้าจำเลยในระหว่างไต่สวนว่า " ไม่รู้จักและจำผู้ร้ายไม่ได้ " นั้น ไม่กระทำให้พยานหลักฐานของโจทย์เสียไป เพราะเจ้าพนักงานถามต่อหน้าจำเลยและเจ้าทรัพย์อาจจะกลัวจำเลยหรือเกรงใจจำเลย หรือด้วยเหตุอื่น ๆ ก็ได้ แต่เมื่อเจ้าทรัพย์มาสาบาลตัวให้การต่อศาลว่าจำผู้ร้ายได้ แลมีพยานอื่นประกอบ ตามกฎหมายต้องฟังคำเจ้าทรัพย์ที่ให้การต่อหน้าศาลนั้นเป็นความจริง และการที่จำเลยให้การรับต่อกำนันนั้น เป็นคำรับสารภาพที่ฟังได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา