โจทย์ฟ้องว่าจำเลยลักตัดต้นจากของวัดขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่าที่ๆ ตัดจากนั้นเปนที่ของจำเลย

ศาลเดิมฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลย ให้ยกฟ้องโจทย์ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษฟังว่า ที่ๆ จำเลยตัดจากนั้นเปนที่ของวัด แต่จำเลยเข้าใจผิดว่าเปนที่ของจำเลย ๆ ไม่มีเจตนาลักทรัพย์ ให้ยกฟ้องที่ของจำเลย ๆ ไม่มีเจตนาลักทรัพย์ ให้ยกฟ้องโจทย์ จำเลยฎีกาว่าที่ ๆ จำเลยตัดจากนั้นเปนที่ของจำเลย

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาไม่ได้เพราะศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทย์ไม่ลงโทษจำเลยส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กล่าวว่าที่ ๆ จำเลยตัดจากเปนที่ของวัดนั้น เปนแต่เหตุประกอบคำพิพากษาให้ยกฟ้องโจทย์ในคดีอาญาเท่านั้น ให้ยกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา