โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้สมรสกับนายกิมถ่องหรือทองไทย นายทองไทยถูกผู้ร้ายฆ่าตายเมื่อเดือน พ.ย. 76 โจทก์ทราบว่าจำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกของนายทองไทยทั้งหมดแต่ผู้เดียว อ้างว่าได้จดทะเบียนเมื่อวันที่ 22ก.ค. 94 การที่จำเลยอ้างว่าเป็นภริยานายทองไทยขอรับมรดกเช่นนี้ ทำให้โจทก์เสียหาย การจดทะเบียนสมรสเป็นโมฆะ ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายจำเลยมิใช่เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายและสั่งว่าการจดทะเบียนสมรสระหว่างจำเลยกับนายทองไทยเป็นโมฆะ เพิกถอนทำลายทะเบียนดังกล่าวเสีย

จำเลยต่อสู้ว่าได้จดทะเบียนสมรสโดยสุจริต ไม่ทราบว่าโจทก์เป็นภริยานายทองไทย

ศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์กับนายทองไทยได้เลิกจ้างกันแล้วจำเลยเป็นภริยานายทองไทยโดยชอบด้วยกฎหมาย พิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า โจทก์เป็นคู่สมรสของนายทองไทย การสมรสระหว่างจำเลยกับนายทองไทยเป็นโมฆะให้เพิกถอนเสีย แต่ตามพฤติการณ์ที่ปรากฏในคดีนี้ จำเลยกระทำการสมรสกับนายทองไทยโดยสุจริต ย่อมมีสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 149

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การสมรสของนายทองไทยได้สิ้นสุดลงแล้วโดยการตายของนายทองไทย ตามคำบรรยายฟ้องโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายทองไทย จำเลยมิใช่ภริยาที่ชอบด้วยกฎหมาย และขอให้สั่งว่าการจดทะเบียนสมรสระหว่างจำเลยกับนายทองไทยเป็นโมฆะขอให้เพิกถอนทำลายทะเบียนเสียนั้นไม่บังเกิดผลอะไรแก่สิทธิในครอบครัวของโจทก์กับนายทองไทย ส่วนสิทธิในการรับมรดกของนายทองไทยนั้นโจทก์ก็มิได้ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้แต่อย่างใด ทำนองจะเลี่ยงค่าธรรมเนียมในการขอรับมรดกของนายทองไทย เป็นฟ้องที่ไม่ควรรับไว้พิจารณา พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา