โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต้มสุราเถื่อน

ศาลเดิมเห็นว่าของกลางที่จับมาเช่นกระทะ ขวดมีสุราเถื่อนติดก้นขวดเล็กน้อย ฯลฯ ยังไม่พอจะลงโทษฐานต้มสุราเถื่อน แลโจทก์ก็ไม่ได้ฟ้องว่าจำเลยมีสุราเถื่อนอยู่ในความยึดถือ จึงตัดสินยกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์อ้างว่าคดีเป็นข้อ กฎหมาย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์ไม่ได้ ต้องห้ามตาม พ.ร.บ. ลักษณอุทธรณ์ ม.๓

ศาลฎีกาเห็นว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหากฎหมาย จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีของโจทก์ใหม่ แล้วพิพากษาไปตามรูปความ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา