ได้ความว่า ย.บุตร์โจทก์เปนผู้ร้ายลักกระบือของ ส.ไป ส.และ ฟ.กับพวกติดตามพบกระบือผูกอยู่ในไร่แห่งหนึ่ง จึงนำความไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านให้ไปเฝ้ากระบือไว้ก่อน ขณะนี้ ย.ได้ใช้ปืนยิงจำเลย ๑ นัด ฟ.จึงยิงตอบไปบ้าง ย.กลับใช้ปืนตีจำเลยอีก แต่ไม่ถูก ส.จึงเอาดาฟฟัน ย.ตาย

ศาลเดิมตัดสินว่า ส.พ.ทำการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๒๔๙-๕๓ จำเลยอื่นไม่มีผิดให้ปล่อยไป

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเปนการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่เกินสมควรแก่เหตุ ควรได้รับความยกเว้นอาญาตาม ม.๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา