ปัญหามีว่า โจทย์ควรจะได้ค่าเสียหายในคดีเรื่องนิวแซนซ์ที่โจทย์ฟ้องฤาไม่ จำเลยเถียงว่าไม่เปนนิวแซนซ์ เพราะ ๑. ด้วยความสำคัญในการค้าขาย ๒. ด้วยจำเลยได้ทำมานานไม่มีใครค้าน แลอยู่ในทำเลโรงสี

ในข้อ ๑ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยจะเอาการค้าขายมาเปนเหตุตัดอำนาจตามกฎหมายของไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินท่านไม่ได้ ในข้อ ๒ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้เปิดทำการสีเข้ามาได้ปีเดียว แลไม่ใช่ที่ทำเลโรงสี แลฟังต่อไปว่า โจทย์ได้รับความเดือดร้อนมาก โดยเท่าแกลบปลิวเข้าหม้อต้มแกงตลอดจนกระทั่งหลังมุ้งโจทย์ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษ ให้ค่าเสียหายแก่โจทย์เปนเงิน ๒๐๐ บาท

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา