ได้ความว่าจำเลยได้วิวาทชกต่อยกับผู้ตาย กรมการอำเภอได้ปรับจำเลย ๔ บาทจำเลยได้ชำระค่าปรับแล้ว ต่อมาอีก ๑๐ วันนับแต่วันเกิดเหตุผู้ตายได้ถึงแก่ความตาย โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรมการอำเภอปรับจำเลยโดยอาศรัยพ.ร.บ.ปกครองท้องที่ ๒๔๕๗ ม.๑๐๕ และนับว่าคดีเลิกกันแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๓๗ ข้อ ๔ จึงให้ยกโจทก์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจะยกมาตรา ๓๗(๔) ขึ้นใช้ในคดีนี้มิได้ แต่อย่างไรก็ตามอำนาจของกรมการอำเภอยังมีอยู่ในอันที่จะเปรียบเทียบคดีลหุโทษตาม ม.๓+ ข้อ ๒ และ ๓๘ ได้และเห็นด้วยกับศาลชั้นต้นที่ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยฟังว่าคดีเสร็จเด็ดขาดแล้วตาม ม.๓๙ ข้อ ๓

ศาลฎีกาตัดสินว่ากฎหมายให้อำนาจเปรียบเทียบคดีลหุโทษแก่กรมการอำเภอจริงแต่หาได้ให้อำนาจชี้ขาดว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นลหูโทษหรือไม่ เห็นว่าคดีเรื่องนี้ยังไม่ได้สืบพะยานกันว่า+เป็นคดีลหุโทษหรือไม่ ฉะนั้นจึงพิพากษาให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นดำเนินคดีต่อไปใหม่ตามกระบวนความ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา