คดีนี้ได้ความแต่เพียงว่า ย. จำเลยเปนนายท้ายเรือฉลอมของ ม. รับจ้างบรรทุกสิ่งของ ๆ ซ. ซึ่งไม่ได้เสียภาษีแลสิ่งของของ ก. ซึ่งเสียภาษีแล้วมาในเรือดังนี้

ปัญหามีว่าจะริบเรือของ ม. ซึ่งไม่รู้เห็นในการหนีภาษี กับริบส่งของ ๆ ก. ที่เสียภาษีได้ฤาไม่

ศาลฎีกาตัดสินว่าเจ้าของเรือแลเจ้าของสินค้าที่เสียภาษีแล้ว ไม่รู้เห็นเปนใจในการกระทำผิดหนีภาษีด้วยดังนี้ จะริบของเหล่านั้นไม่ได้ จะยกเอา พ.ร.บ. ศุลกากร ม. ๓๒ - ๓๔ ขึ้นมาปรับคดีนี้ไม่ได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา