ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องขอต่อศาลให้ปล่อยทรัพย์คือเครื่องพิมพ์พลาสติกและเครื่องเป่าถุงรวมราคา 100,000 บาท ซึ่งโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดโดยอ้างว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องขัดทรัพย์ โจทก์ให้การว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้อง ในวันนัดสืบพยานของผู้ร้องขัดทรัพย์ทนายโจทก์ไม่มาศาลศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาและสืบพยานผู้ร้องขัดทรัพย์ไปฝ่ายเดียวแล้วมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดไว้ทั้งหมด

โจทก์ยื่นคำขอให้พิจารณาใหม่อ้างว่าทนายโจทก์ป่วยไม่สามารถมาศาลได้มิได้จงใจขาดนัดพิจารณา

ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วยกคำขอของโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่

ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำขอให้พิจารณาใหม่ของโจทก์อ้างเหตุแต่เพียงว่าทนายโจทก์เจ็บป่วยไม่สามารถมาศาลได้เท่านั้น ไม่ได้คัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลชั้นต้นว่าเป็นการไม่ถูกต้องอย่างไร จึงเป็นคำขอที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 ประเด็นข้อนี้นอกจากจะเป็นประเด็นในปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนแล้ว ผู้ร้องขัดทรัพย์ก็ได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้มาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาจึงมีอำนาจที่จะวินิจฉัยได้

พิพากษากลับ เป็นให้ยกคำขอให้พิจารณาใหม่ตามคำสั่งของศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา