จำเลยเอากระบอกแขวนรองที่วงตาลเมื่อน้ำตาลเต็มกระบอกแล้วเทออกเสียครึ่งหนึ่งแล้วรองไว้อีก เมื่อเต็มแล้วเทออกเสียครึ่งหนึ่งทำอย่างนี้ราว ๔ - ๕ วันน้ำตาลนั้นออกรสเปรี้ยวหวานแลขมเรียกว่าน้ำตาลเมา แต่จำเลยหาได้เจือปนวัดถุอันใดไม่ โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘

ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินว่า จำเลยทำสุราแช่ชนิดหนึ่ง จำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติอากรชั้นในมาตรา ๓๘

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา ๓๘ นั้นห้ามมิให้ต้มกลั่นน้ำสุรา แต่น้ำตาลเมาชนิดนี้จะถือว่าเปนสุราแช่หรือสุรากลั่นตามพระราชบัญญัตินั้นยังไม่ได้ การกระทำของจำเลยนี้ไม่มีบทกฎหมายที่จะลงโทษจำเลยได้ แม้จะมีพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๖๗ มีข้อความซึ่งน่าจะเห็นว่าจำเลยควรมีผิดตามกฎหมายนี้ก็ดี แต่ตามที่โจทย์ฟ้องจำเลยนั้นเปนการกระทำผิดก่อนกฎหมายนี้ จะยกมาลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา