ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้ 110,000 บาท ตามความเห็นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้จำนวนเงินเป็น 100,000 บาท กับดอกเบี้ย ลูกหนี้ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้ที่ 2 เป็นคดีแพ่งเรียกเงินตามเช็ค ระหว่างพิจารณาลูกหนี้ที่ 2 ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในคดีนี้ ศาลจึงสั่งจำหน่ายคดีแพ่ง เจ้าหนี้นำเช็คมาขอพิสูจน์หนี้ในคดีล้มละลายอันมีผลเป็นอย่างเดียวกับการฟ้องคดี ซึ่งถึงแม้เจ้าหนี้ชนะคดีแพ่งก็ต้องขอพิสูจน์หนี้ในคดีล้มละลาย ถือได้ว่าเป็นการตั้งหลักฐานสิทธิเรียกร้องทางศาลโดยการฟ้องคดีแพ่ง และขอพิสูจน์หนี้ในคดีล้มละลายต่อเนื่องเกี่ยวโยงกันเป็นเหตุให้อายุความสะดุดหยุดลงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 173 เจ้าหนี้นำเช็คมาขอรับชำระหนี้เกินกว่า 1 ปี ก็ไม่ขาดอายุความ"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา