โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และ 2 ฝ่ายหนึ่งสมคบกันใช้ปืนและหอกทำร้ายร่างกายนายนิ่ม อินทร์เงิน และจำเลยที่ 3 โดยเจตนาฆ่า จำเลยที่ 3 และนายนิ่มอีกฝ่ายหนึ่งสมคบกันใช้กำลังกายและมีดทำร้ายจำเลยที่ 1 และ 2 นายนิ่มถูกทำร้ายถึงตาย ส่วนจำเลยที่ 1, 2 ถูกทำร้ายบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลอาญา ม.288, 295, 297

จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า แทงนายนิ่มป้องกันตัว จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธว่าถูกทำร้ายฝ่ายเดียว จำเลยที่ 3 ต่อสู้ว่า จำเลยที่ 2 จะยิงตนและนายนิ่มพี่ชายจึงใช้มีดป้องกัน

ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 1 แทงนายนิ่มโดยเข้าใจว่าเป็นตำรวจมาจับการพนันที่กำลังเล่นกัน จำเลยที่ 2 เอาปืนจะมายิงช่วยจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 3 เข้าปล้ำแย่งปืนและใช้มีดทำร้าย เห็นว่าแต่ละคนไม่ได้สมคบกัน พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลอาญา ม.288 จำคุก 15 ปี ส่วนจำเลยที่ 2 มิได้ทำผิดดังฟ้อง และจำเลยที่ 3 ก็กระทำไปในทางป้องกันให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และ 3 เสีย

จำเลยที่ 1 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยที่ 1 ฎีกา

ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยที่ 1 แทงนายนิ่มตายโดยเจตนา เนื่องจากเมาสุราและเข้าใจว่านายนิ่มจะมาจับการพนันที่ตนเล่น ฎีกาจำเลยที่ 1 ข้อให้ลดโทษนั้น เห็นว่าจำเลยที่ 1 ชราแล้ว และได้รับบาดเจ็บเพราะถูกนายนิ่มฟันเอาเหมือนกัน คำให้การจำเลยว่า ได้แทงไปเพื่อป้องกันตัวนั้น เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง จึงพิพากษาแก้ให้ลดโทษลง 1 ใน 3 คงจำคุกไว้ 10 ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา