โจทก์ฟ้องว่า ขณะผู้เสียหายกับพวกซึ่งเป็นพนักงานตำรวจกำลังจับกุมผู้กระทำผิดลักลอบนำสินค้าควบคุมออกนอกเขตควบคุมโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยพูดดูหมิ่นผู้เสียหายว่าเป็นผู้นั่งหน้ารถคุมของไปเอง เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับความเสียหายถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม และเสื่อมเสียชื่อเสียง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 136

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษปรับ 1,000บาท

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกล่าวข้อความดังกล่าวโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม และเป็นประโยชน์ส่วนรวมของประชาชน จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ขณะสิบตำรวจตรีสมศักดิ์ กำลังทรัพย์ ผู้เสียหายกับพวกเข้าจับกุมผู้ขับรถยนต์บรรทุกน้ำตาลทรายอันเป็นสินค้าควบคุมนั้นมีจำเลยอยู่รู้เห็นด้วยและเมื่อนำของกลางมายังสถานีตำรวจภูธรอำเภอเขมราฐจำเลยได้ตามมาดูของกลาง จำเลยได้พูดว่าของเหล่านี้ตำรวจคุมมาเองแล้วยังจับกุม สิบตำรวจตรีสมศักดิ์ถามว่าที่ว่าคุมนั้นเป็นใคร จำเลยชี้หน้าสิบตำรวจตรีสมศักดิ์ และพูดว่ามึงนั่นแหละเป็นคนนั่งคุมที่หน้ารถไปแล้วมาจับกุม เห็นว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าสิบตำรวจตรีสมศักดิ์ขับขี่รถจักรยานยนต์ตามหลังรถยนต์ที่บรรทุกของไปหาได้นั่งคุมที่หน้ารถยนต์ไม่ และสิบตำรวจตรีสมศักดิ์ก็ได้ทำการจับกุมผู้กระทำผิดตามหน้าที่ ข้อความที่จำเลยกล่าวจึงไม่เป็นความจริง ถือได้ว่าจำเลยกล่าวโดยเจตนาดูหมิ่นเจ้าพนักงานดังฟ้องจึงไม่ต้องพิจารณาว่าจำเลยกล่าวข้อความดังกล่าวโดยสุจริตหรือไม่

พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา