โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราสาโทไว้โดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์ ๆ แสดงว่าสุราสาโทที่กล่าวในฟ้อง คือน้ำสุราที่ยังไม่ได้กลั่นเป็นสุรา โจทก์จำเลยไม่สืบพะยานศาลขั้นต้นจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โดยกล่าวว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าสาโทที่จำเลยมีไว้มีแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินเช่นน้ำสุรา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ฟ้องว่า จำเลยมีน้ำสุราอยู่ด้วย คำว่า " สุรา " เป็นเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ตามกฎหมาย และตามธรรมดาก็เข้าใจดังนี้ จำเลยก็รับสารภาพ มิได้ต่อสู้ว่าไม่ใช่สุราใช้ดื่มไม่ได้ หรือไม่มีแอลกอฮอล์ แลเห็นว่าการทีโจทก์แถลงต่อศาลเป็นการแสดงชนิดของสุราที่โจทก์ฟ้อง หาใช่แก้ฟ้องที่จะทำให้จำเลยหลุดพ้นไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา