ได้ความว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเสมียนแผนกกรมคลังเงินในกรมไปรษณีย์แลมีหน้าที่ไปเบิกแลรับเงินจากกรมพระคลังมหาสมบัติแลธนาคารต่าง ๆ กับจำเลยที่ ๑ ถือว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ด้วยผู้ ๑ เมื่อจำเลยที่ ๒ ได้พาเอาเงินซึ่งเบิกมาจากกรมพระคลังไปเป็นประโยชน์ตนเสียเช่นนี้ จำเลยต้องมีความผิดตาม ม. ๑๓๑ ไม่ใช่ ม. ๒๘๘

เรื่องเงิน ๙๒ บาทที่จับได้จากตัวจำเลยที่ ๓ นั้น จำเลยที่ ๓ ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลเดิมและศาลอุทธรณ์อย่างไร ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ตัดสินยืนตามศาลเดิมเช่นนี้จึงเป็นการไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะมารื้อฟื้นพิพากษาใหม่

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา