ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงคือ (๑) มีปืนโดยไม่ได้รับ อนุญาต (๒) จดความเท็จลงในทะเบียนปืน ให้จำคุก ๕ ปี ๑ เดือน

ทางพิจารณาปรากฏว่า ศาลได้เคยตัดสินลงโทษจำเลยไปแล้ว เรื่องสั่งปืนลมเข้ามาโดยไม่ได้รับ อนุญาตแล้งโอนให้นายสาทะเยียน ม.ก. ๒/๑๖๙ โจทก์จึงมาฟ้องหาว่า จำเลยมีปืนลมอีก แลนำมาจดทะเบียน ภ.ก. ๒/๑๖๙ ในนามของ จำเลยเองแต่ปืนกระบอกนี้ไม่ทราบว่าอยู่ที่ใด พะยานโจทก์ว่าได้เห็น จำเลยถือปืนลม แต่จะมีเครื่องหมายหรือไม่พะยานไม่ทราบและพะยานโจทก์ที่เบิกความว่าจำลายมือของจำเลยในทะเบียนได้นั้น ก็ไม่ปรากฏว่าพะบานจำลายมือได้ด้วยประการใด โจทก์ไม่มีพะยานผู้ชำนาญในการตรวจสอบลายมือ จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์ไม่พอจะลงโทษจำเลยได้ จึงตัดสินยกฟ้อง โจทก์ปล่อยตัวจำเลยไป

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา