โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้มีดพร้าและไม้ทำร้ายร่างกายนางโกกะ แสงประดิษฐ เป็นบาดแผลสาหัส จำเลยที่ 1 รับว่าทำร้ายนางโกกะจริงแต่เพื่อป้องกันตัว จำเลยนอกนั้นปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นสืบนายแพทย์ผู้ชันสูตรบาดแผล 1 ปาก โจทก์จะสืบผู้เสียหาย ศาลสอบผู้เสียหาย ผู้เสียหายแถลงว่าชื่อโก๊ะ แสงประดิษฐไม่เคยชื่อโกกะ ศาลสั่งงดสืบพยาน พิพากษายกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นเพียงในฟ้องพิมพ์ชื่อผิดพลาดเป็นข้อปลีกย่อย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาพิพากษาใหม่

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีนี้ไม่ใช่ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณากับฟ้องต่างกันถึงกับเป็นการผิดตัวผู้เสียหาย หากแต่เป็นเรื่องกล่าวชื่อผู้เสียหายผิดเพี้ยนไปซึ่งเป็นข้อเล็กน้อย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 ที่ว่าข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ให้ศาลยกฟ้องนั้น จะต้องเป็นการต่างกันในสาระสำคัญ หาใช่เล็กน้อยปลีกย่อยเช่นคดีนี้ไม่

จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา