คดีนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ - ๑๕๘ - ๑๕๙ - ๒๘๒ ศาลเดิม ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม. ๒๘๒ ตอน ๒ กะทงเดียวส่วนข้อหาอื่นให้ยกเสีย

จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยยังไม่มีผิดตาม ม. ๒๘๒ แลนอกนี้ยืนตาม

โจทก์ฎีกาว่าจำเลย ควรมีผิดตาม ม.๑๑๘-๑๕๘-๑๕๙

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อฎีกาของโจทก์โจทก์ฎีกาไม่ได้ เพราะข้อเหล่านั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์แลคดีอันยุตติในชั้นศาลอุทธรณ์แล้ว ส่วนข้อความผิดตาม ม. ๒๘๒ โจทก์ก็มิได้ฎีกาขึ้นมา ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา