คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นสมุหบัญชีกรมวังนอก ได้รับมอบหมายเงินจากกระทรวงคลังเพื่อเอาไปใช้หนี้ให้แก่เจ้าหนี้กระทรวงวัง แล้วยักยอกเอาเป็นประโยชน์ส่วนตน ขอให้ลงโทษ

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โดยฟังข้อเท็จจริงว่าตามพฤตติการณ์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดดังโจทก์หา

โจทก์ฎีกาว่า เมื่อได้ความว่าจำเลยได้รับเงินรายนี้ไว้ จำเลยจึงต้องมีหน้าที่นำสืบว่าเงินรายนี้ไปตกอยู่แก่ใครที่ไหน

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แลวินิจฉัยว่า ทางพิจารณาโจทก์ไม่มีพะยานมาสืบให้พอฟังได้ว่าจำเลยได้ทำการยักยอกจริง แลหาใช่หน้าที่จำเลยจะต้องนำสืบแสดงว่าตนไม่ได้เอาไปใช้ในทางทุจจริตไม่

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา