โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนแก๊ป จำเลยจำหน่ายหรือโอนปืนนั้นให้แก่ผู้มีชื่อไปโดยมิได้รับอนุญาติจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน ฯ ๒๔๗๗ มาตรา ๕๒

ศาลชั้นต้นเห็นว่าการโอนหรือจำหน่ายปืนโดยไม่ใช่ทางค้า ไม่มีผิดตามมาตรา ๕๒ ที่โจทก์ฟ้อง จึงไม่รับประทับฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

ศาลฎีกาเห็นว่า การอนุญาตให้จำหน่ายอาวุธปืนมีกล่าวไว้แต่ฉะเพาะการจำหน่ายเพื่อประโยชน์แห่งการค้าตามมาตรา ๒๒ เท่านั้น การจำหน่ายโดยมิใช่เพื่อการค้าหามีกฎหมายบัญญัติว่าจะต้องขออนุญาตไม่ ส่วนมาตรา ๑๖ ก็เป็นเรื่องขออนุญาตให้ผู้อื่นใช้อาวุธปืนแทนผู้รับอนุญาต หาใช่เกี่ยวแก่การขายหรือจำหน่ายอาวุธปืนไม่ เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ต้องรับอนุญาต ผู้ขายหรือจำหน่ายเช่นนั้น ก็ไม่ต้องได้รับอนุญาต จำเลยจึงยังไม่มีความผิด พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา