คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะนายจ้อยจำเลยผู้เดียว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีข้าวเปลือกเกิน 50 ถังไว้ในครอบครอง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ 2488 นายจ้อยจำเลยให้การว่าไม่รู้ประกาศ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง นายจ้อยจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คณะกรมการจังหวัดเพชรบุรีกำหนดให้ผู้มีข้าวเปลือกแจ้งปริมาณฯ ภายใน 7 วัน แต่กำหนด 7 วันนั้นกระชั้นนักเจ้าหน้าที่มิสามารถปฏิบัติได้ทัน จึงลัดเอาคือ เมื่ออำเภอได้ประกาศมาก็ส่งให้กำนัน ๆ ส่งให้ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านไปเที่ยวบอกลูกบ้านทีละคนสองคน จำเลยอยู่ตำบลห่างไกลจากจังหวัดและอำเภอ ผู้ใหญ่บ้านไปบอกเอาวันสุดท้าย ทั้งข้อความที่บอกสั้น ๆ คร่าว ๆ หาได้บอกข้อความโดยละเอียดไม่ ทั้งประกาศก็ไม่ได้ปิดโฆษณา จำเลยฟังแต่เพียงว่า ใครมีข้าวให้ไปแจ้งความอำเภอจำเลยรีบไป แต่เวลาล่วงมาเกิน 7 วันแล้ว ดังนี้ ไม่ถือว่าจำเลยฝ่าฝืนประกาศ

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา