ในคดีที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าจ้างกำจัดผักตบชะวาในลำคลองจากจำเลย ศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจกท์ โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี

จำเลยฎีกาว่าโจทก์อุทธรณ์ย่อ

ศาลฎีกาตัดสินว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ย่อจริงเป็นการผิดต่อ ม.๒๒๕ แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นคัดค้านมาแต่ต้นก็ตามอุทธรณ์ชนิดนี้ก็ไม่เป็นอุทธรณ์อยู่ในตัวเองแล้ว และอุทธรณ์ของโจทก์ยื่นเมื่อวันที่ ๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๗๘ ตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ย่อมตกอยู่ในบทบัญญัติของประมวลที่กล่าวนี้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เสีย ยืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา