โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑

ทางพิจารณาข้อเท็จจริงฟังได้ว่า กระบือของเจ้าทรัพย์หายโดยถูกผู้ร้ายลักไป แต่ใครจะเป็นคนร้ายลักเอาไปโจทก์ไม่มีพะยานรู้เห็น รุ่งขึ้นเจ้าทรัพย์ตามไปพบกระบือผูกซุ่มอยู่ในป่า และจำเลยเป็นคนเข้ามาแก่กระบือนั้นไป ครั้นเห็นพวกเจ้าทรัพย์เข้าก็วิ่งหนี

ศาลฎีกาตัดสินว่าพฤติการณ์เป็นดังนี้ต้องฟังว่ารับกระบือรายนี้ไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม. ๓๒๑ ตามศาลขั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา