จำเลยทำเอกสารขึ้นฉะบับหนึ่งมีใจความสำคัญว่า กรมชลประทานต้องการที่ดินของภริยาจำเลยที่ตายไปแล้ว แต่ให้ค่าทดแทนเป็นราคาต่ำจำเลยตกลงไม่ได้จึงตั้ง ว.เป็นอนุญาโตตุลาการเพื่อทำความตกลงกับฝ่ายรัฐบาล จำเลยยอมรับผิดชอบในกิจการที่ ว.ทำไปและถ้า ว.กับรัฐบาลไม่ตกลงกันก็ให้มีอำนาจตั้งอนุญาโตตุลาการชึ้นขาดได้ต่อไป เอกสารฉะบับนี้ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ โจทก์จีงฟ้องขอให้ลงโทษ

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าเอกสารฉะบับนี้เป็นใบมอบอำนาจ + ต้องปิดอากรแสตมป์ จำเลยมีความผิด

ศาลฎีกาตัดสินว่าตราสารที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้มีข้อความเป็นการตั้งอนุญาโตตุลาการ ถึงแม้จะมีความตอนหนึ่งว่าจำเลยจะรับผิดชอบในกิจการที่ ว.ทำแทนก็ตาม จะแปลความตอนนี้ว่า ว.ไปทำการใด ๆ จำเลยยอมรับผิดชอบโดยไม่มีขอบเขตต์มิได้ ส่วนข้อที่ระบุให้อำนาจ ว.ตั้งผู้ชี้ขาดได้นั้นก็มีกฎหมายบัญญัติไว้แล้วตาม ม.๒๑๗ (๒) แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งจึงเป็นเพียงกล่าวย้ำในอำนาจของอนุญาโตตุลาการนั่นเอง เมื่อตราสารที่โจทก์ฟ้องไม่ใช่ใบมอบอำนาจแล้วก็ไม่ต้องปิดอากรแสตมป์ จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา