ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ กล่าวถ้อยคำว่า ส. ต่อหน้าบุคคลแต่สองคนขึ้นไปว่า " เวลาผัวไม่อยู่ มีชู้ตั้งร้อยอันพันอัน " และว่า " อีดอกทอง มึงนึกว่าโคตร์มันดีรึ ให้เขาเอากันจนน้องสาวตีกันตัวแตก " โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๒๘๒, ๓๓๙ (๒)

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยมีผิดเพียงตาม ม. ๓๓๙(๒) เท่านั้น จึงให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้น

ศาลฎีกาตัดสินว่าคำกล่าวของจำเลยนั้นเป็นคำกล่าวที่ทำให้คนธรรมดาทั้งหลายฟังเข้าใจว่า ส. เป็นหญิงมีความประพฤติเลวทรามในทางผิดประเวณีและการที่กล่าวใส่ความเขาว่ามีชู้นี้ ถึงไม่ระบุตัวว่าเป็นชู้กับใคร ผู้กล่าวก็มีผิดฐานหมิ่นประมาทใส่ความอันอาจทำให้คนทั้งหลายดูหมิ่นเกลียดชังได้ จึงพิพากษาแก้ศาลล่างทั้ง ๒ ให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๘๒

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา