โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิดเป็นเงิน 101,693.93 บาท

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญาว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำให้เกิดเพลิงไหม้เรือโจทก์โดยประมาท และจำเลยที่ 2 หาใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ผู้เดียวใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 78,293.93 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยส่วนคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงนำสืบรับกันว่า จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ต่างประเทศและเป็นเจ้าของเรือโยสุ อันเป็นเรือเดินทะเลรับส่งสินค้าและผู้โดยสารไปมาระหว่างประเทศ ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนในประเทศไทยของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัดเพื่อดำเนินธุรกิจแทนบริษัทนั้นในการจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารข้อเท็จจริงชัดแจ้งอยู่ ดังนี้จำเลยที่ 1 จึงมิใช่นายจ้างของจำเลยที่ 2 ย่อมจะให้จำเลยที่ 1ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ในฐานะนายจ้างลูกจ้างกันไม่ได้และไม่มีบทกฎหมายบัญญัติให้ตัวแทนต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการด้วยเลยไม่ว่าตัวการจะอยู่ต่างประเทศหรือในประเทศก็ตาม ฉะนั้น จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้มีส่วนกระทำละเมิดต่อโจทก์อย่างใด จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ด้วย ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เสียนั้นชอบแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา