ได้ความว่าจำเลยไปขออนุญาตฆ่าสุกรจากกำนัน ๆ ได้รับค่าอาชญาบัตร์พร้อมทั้งค่าน้ำค่าฟืนไฟจากจำเลยแล้ว แต่ก่อนใบอนุญาตถึงมือจำเลย ๆ นำสุกรไปฆ่าในโรงงานฆ่าสัตว์ของรัฐบาล เจ้าพนักงานตีตราสุกรให้จำเลยนำไปขายได้ แล้วในตอนสายจำเลยจึงได้รับใบอาชญาบัตร์ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาต

ศาลฎีกาตัดสินว่าการที่จำเลยได้รับอนุญาตและนำสัตว์ไปฆ่า ณ โรงฆ่าสัตว์ของรัฐบาลมีเจ้าพนักงาน กับตำรวจตรากระทำการฆ่าไปต่อหน้าเจ้าพนักงาน ก็ย่อมเป็นการปฏิบัติตามบทบัญญัติใน ม. ๑๖ แล้วประกอบทั้ง ม. ๑๘ ที่โจทก์อ้างมาก็ไม่มีข้อความใดที่ผู้ฆ่าต้องมีใบอาชญาบัตร์มาถือไว้ในการฆ่า จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลขั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา