โจทก์ฟ้องว่า ข้อกำหนดในพินัยกรรมที่เจ้ามรดกทำไว้เป็นโมฆะ ทรัพย์มรดกตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรมจึงตกแก่โจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรม ขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกส่งมอบทรัพย์มรดกดังกล่าวแก่โจทก์

จำเลยให้การว่า ข้อกำหนดในพินัยกรรมไม่เป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง

ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อเท็จจริงพอวินิจฉัยคดีได้ ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าข้อกำหนดในพินัยกรรมไม่เป็นโมฆะ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พินัยกรรมได้กำหนดให้ผู้จัดการมรดกรวบรวมทรัพย์สินจำหน่ายเป็นเงินสด และให้ใช้จ่ายในการทำศพเจ้ามรดกก่อน หากยังมีเงินเหลืออีกเท่าใด จึงให้ผู้จัดการมรดกจัดสรรทำบุญ หรือมอบให้สถาบัน หรือสถานที่ หรือกิจการสาธารณกุศลใด ตามแต่ผู้จัดการมรดกเห็นสมควร การมอบเงินให้สถาบัน หรือสถานที่ หรือกิจการสาธารณกุศล ถือได้ว่าเป็นการทำบุญ ซึ่งเจ้ามรดกได้ระบุข้อความดังกล่าวให้อยู่ในวงจำกัดเป็นการแน่นอนว่าจะต้องมอบให้เฉพาะเพื่อสาธารณกุศลเท่านั้น จะมอบให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งทั่ว ๆ ไป หรือมิใช่การกุศล ตามแต่ใจของผู้จัดการมรดกไม่ได้ ไม่จำเป็นต้องระบุเจาะจงลงไปว่าเป็นสถาบัน สถานที่หรือกิจการสาธารณกุศลอันใดอันหนึ่งโดยเฉพาะฉะนั้นข้อกำหนดในพินัยกรรมดังกล่าวถือได้ว่าเป็นการกำหนดบุคคลซึ่งอาจทราบตัวแน่นอน จึงไม่เป็นโมฆะ

ข้อกำหนดในพินัยกรรมได้ระบุว่า ให้ผู้จัดการมรดกนำเงินสดที่เหลือจากการทำศพ มอบให้แก่สถาบัน หรือสถานที่ หรือกิจการเพื่อการกุศลตามแต่ผู้จัดการมรดกเห็นสมควร ไม่ใช่ให้ผู้จัดการมรดกเป็นผู้กำหนดให้มากน้อยเท่าใดตามแต่ใจ จึงไม่เป็นโมฆะเช่นกัน

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา