ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๖,๗๒ และ ๕๙ จำคุกจำเลย ๔ ปี

จำเลยฎีกาว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ไม่สาหัสตาม ก.ม.และขอให้ลดหย่อนผ่อนโทษด้วย

ศาลฎีกาพิจารณาบาดแผลตามใบชั้นสูตร์ของเจ้าทุกข์นั้นว่าเป็นบาดแผลสาหัสตาม ก.ม.เพราะเป็นแผลเป็นติดตัวอยู่เสมอและกระทำให้เสียโฉม ข้อลดหย่อนผ่อนโทษเป็นดุลพินิจของศาลล่างไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมายฎีกาไม่ได้พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยเสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา