เรียกค่าเสียเวลาจากการมัดจำค่าสินค้าแต่เค้าขอคืนเงินได้มั้ยครับ
- ผมเคยซื้อนาฬิกากับพ่อค้าคนนี้แล้ว 1 เรือน - ผมได้ทำการตกลงซื้อนาฬิกาเรือนที่2 กับพ่อค้าคนเดิมโดยมัดจำเงินไว้ 60% (300,000บาท) - โดยพ่อค้าแจ้งว่าจะนำนาฬิกามาส่งมอบ 5วัน ถัดจากนี้ - แต่ก็ได้มีการผลัดวัน โดยใช้เหตุผลเรื่องหยุดปีใหม่ หยุดตรุษจีน หรือ รอรับกลับพร้อมนาฬิกาของลูกค้าคนอื่น - จนถึงตอนนี้เป็นเวลา 2 เดือนแล้วที่ยังรออยู่ และ ตกลงนัดวันส่งมอบเป็นครั้งสุดท้ายคือ 7วัน ถัดจากนี้ (ยังคงติดต่อกันตลอดและเป็นพ่อค้าที่เครดิตดี ลูกค้าเยอะ มีตัวตนครับ) พ่อค้าเป็นนายหน้าบินไปซื้อนาฬิกาที่ต่างประเทศ พ่อค้าบอกว่าได้มัดจำค่านาฬิกากับต้นทางแล้ว แต่ถ้าเกิดเหตุที่ทำให้ไม่ได้นาฬิกา จะชดเชยค่าเสียเวลาให้ 5% ของเงินมัดจำ ทำให้ผมกำลังสงสัยว่า เค้าอาจจะไม่ได้มีสินค้าจริงๆ แต่ตั้งใจหลอกเอาเงินผมไปหมุน หรือ อาจจะตั้งใจหลอกเอาเงินไปเลยครับ ผมมีหลักฐานคือ รูปบัตรประชาชนของพ่อค้า อยากขอคำปรึกษาพี่ๆทนายทุกคนครับ 1. ในกรณีที่ได้ ”เงินคืน“ เราสามารถเรียกร้องค่าเสียเวลาตามเหมาะสมได้มั้ยครับ? 2. ในกรณีที่ “ไม่ได้เงินคืน“ เราสามารถดำเนินคดีอะไรได้บ้างครับ? ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคำปรึกษาครับ
คำตอบจากทนาย (3)
A: - กรณีไม่มีสินค้าจริงๆ แล้วมาเสนอขาย เอาตังไปแล้ว สามารถฟ้องดำเนินคดีในข้อหาฉ้อโกง และเรียกเงินคืนและเรียกค่าเสียหายได้ค่ะ - หากเจรจาแล้วเขายินดีที่จะคืนเงิน เราสามารถเรียกค่าเสียหายได้ค่ะ
A: 1. ในกรณีเรียกเงินที่มัดจำคืน จะต้องบอกเลิกสัญญาก่อน จึงจะเรียกเงินมัดจำพร้อมดอกเบี้ย 2. กรณีไม่ได้เงินคืน ให้ดูข้อตกลงของเงื่อนไขการซื้อว่า เป็นการซื้อแบบ pre - order หรือไม่ หากไม่ และ ยืนยันแน่นอนว่าสามารถรับสินค้าได้เมื่อไหร่ และ เมื่อถึงกำหนดไม่ให้ และ ทวงถามแล้ว อาจจะเป็นการฉ้อโกงได้ ดังนั้น ต้องดูเงื่อนไขการซื้อสินค้าและมัดจำก่อน ว่าเป็นแบบใด
A: 1.ผู้ซื้อสามารถเรียกเงินมัดจำคืนพร้อมดอกเบี้ยนับแต่รู้ว่ากระทำความผิดหรือผิดนัด ค่าเสียเวลาและค่าขาดประโยชน์จากการใช้นาฬิการวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นที่เกี่ยวกับคดีนี้สามารถเรียกได้ 2.กรณีซื้อสินค้าแล้วไม่ได้เงินมัดจำคืนต้องไปดำเนินการทางแพ่งตามมาตรา 378 ประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย์หรืออาจรวบรวมพยานหลักฐานแจ้งความฐานความผิดฉ้อโกงตามมาตรา 341 ประมวลกฎหมายอาญาระวังโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกิน 6000 บาทหรือทั้งจำทั้งปรับ ซึ่งจะมีอายุความสามปีนับแต่รู้ตัวผู้กระทำความผิดหรือวันที่รู้เรื่องกระทำผิด
